Between Reality And Dreams

^^^ Если ты знаешь, что человек никогда не будет твоим, то любить его можно бесконечно долго.  — Оскар Уайльд

....Ну что ж, произнесла она наконец, если ты настаиваешь… Я ведь согласна была, чтобы все продолжалось по-прежнему… Но раз ты сам этого хочешь, так слушай: я тебя действительно больше не люблю… Вот тебе правда.— Я презираю тебя… Вот что я к тебе испытываю, вот в чем причина, что я тебя разлюбила… Я презираю тебя, я чувствую отвращение всякий раз, когда ты до меня дотрагиваешься… Вот тебе твоя правда… Я тебя презираю, ты мне противен! Альберто Моравиа - Презрение 📖

Мне нравится, как уходят красивые и гордые женщины, надменно и стремительно постукивая каблуками и хлопая дверью. Может, они потом и сползают по ее обратной стороне и горько плачут, но уходят они замечательно. Эрих Мария Ремарк

Հանգստացրո՜ւ... Օգնի՛ր, որ ցավըս... Չի՜ անցնի ցավըս: Գուցէ պետք էլ չէ, որ անցնի ցավը: Նա էլ է ծնունդ, Ինչ-որ երեխա Եվ... իր ապրելու իրավունքն ունի... Օգնի՛ր, որ ցավիս ետևո՛ւմ պահվեմ. Հանգստացրո՛ւ ինձ, Հանգստացրո՜ւ... Ինչի՞ համար է այս երկմտանքը. Չէ՞ որ տանջվել եմ ես ազնվորե՜ն: Թող որ ամեն բան բաց պատկերված չէ, Սակայն ամե՜ն բան պատկերացված է: Ինչ-որ հնարքով կողպի՛ր մտքերըս. Հանգստացրո՛ւ ինձ, Հանգստացրո՜ւ... Անչափ կարոտ եմ շատ պա՛րզ խոսքերի` Տափակ-կրկընվա՜ծ, Շատ գործածվելուց ողո՜րկ-լպրծո՜ւն, Բայց նաև միա՛կ-չփոխարինվո՛ղ Շատ պա՜րզ խոսքերի: Թող որ այցելեն ինձ այդ խոսքերը: Եվ այնժամ գուցե ես ժպտամ նորից Եվ իմ ժպիտով ինձ հանգստացնեմ: Սակայն մինչ այդ ի՜նչ խոսքով կուզես Հանգստացրո՛ւ ինձ, Հանգստացրո՜ւ... Հանգստացրո՛ւ ինձ` Չգիտե՜մ ինչով: Գուցե` ոչնչով: Էլ չկա՜ հրաշք: Իսկ դու կարող ես հրաշք ստեղծել Թաքուն երազված կետկետուն քայլիդ հնչուն նազանքով` Իմ շրջակայքում, Փոշով խավապատ հայելու վրա` Քո փորագրիչ-նկարիչ մատի մի խզբզանքով, Որ նման լինի անհայտ մի լեզվի ն...

Միակիս Շատ երկար փորձեցիր համոզել , որ սիրում ես , Ու ես կյանքումս առաջին անգամ վստահեցի , առաջին անգամ հավատացի։   Վախերս թողեցի , դեպի քեզ ձգվեցի։ Սիրեցի քեզ ամբողջ սրտով , ու դաջեցի հոգուս մեջ։ Բայց դու խլեցիր ինձանից հավատս , իսկ առանց հավատ ապրելը անչափ դժվար է։   Դու կտրեցիր թևերս … Կոտրեցիր ինձ   Հիմա մեկ չարանում եմ բոլորի ու աշխարհի վրա , մեկ էլ խիղճս տանջում է։ Մեղադրում եմ ինձ , իսկ հետո ` քեզ։ Նորից փակվել եմ իմ մեջ Ու հիմա չգիտեմ էլ ոնց եմ ապրելու , ոնց եմ նորից մեկին հավատալու։ 28.08.2017 01 ։ 30

*** Երանի մի օր զգամ, որ ափսոսացել ես Ինձ այդքան հեշտ թողնելու համար, Որ երազներում ինձ հանդիպել ես Ու փորձել ես փոխել այդ օրը հիմար։ Ուզում եմ հավատալ, որ մի օր կհասկանաս, Թե ինչքան ուժեղ ես ցավացրել հոգիս։ Երանի մի օր քամին շշնջա, Որ խիղճդ տանջել է, Որ սիրտդ կանչել է,  Որ ձեռքդ սեղմել ես Չզանգելու համար։ Երանի մի օր անձրևը պատմի, Որ անչափ կարոտել ես։ Երանի մի օր ինձ թվա, Որ անհոգ կեցվածքիդ ետևում Դեռ թաքնված է սրտաբաց տղան, Ով ցավում է ու դեռ հիշում, Ով լուռ հետևում է Ու չի մոռանում։ Երանի մի օր, Երանի մի օր հայացքդ հուշի, Որ ինքդ քեզ մեղադրել ես Ինձ կորցնելու համար։ Երանի մի օր պատահական հանդիպելիս Աչքերով ասես, ինչ այդպես էլ բառերով չասացիր։ 15.02.2017 

Я больше не люблю тебя или люблю еще сильнее.  Да и как я могу наверняка знать теперь?  Я даже не знаю тебя. А ты меня.  Но то, что я скучаю по тебе, никак не противоречит этому.  В отличие от людей, которые твердят, что воспоминания со временем становятся тебе чужими, я все больше и больше вспоминаю разные мелочи...важные мелочи. Я все еще скучаю по тебе, даже когда мне хорошо.  Даже когда я расту и меняюсь, и принимаю этот мир.  Ты все еще существуешь в моем сердце.  Или там живет тот, кем ты был, тогда. Моим самым самым. Тот, для которого я была любимой...Однажды.