Between Reality And Dreams

Հանգստացրո՜ւ... Օգնի՛ր, որ ցավըս... Չի՜ անցնի ցավըս: Գուցէ պետք էլ չէ, որ անցնի ցավը: Նա էլ է ծնունդ, Ինչ-որ երեխա Եվ... իր ապրելու իրավունքն ունի... Օգնի՛ր, որ ցավիս ետևո՛ւմ պահվեմ. Հանգստացրո՛ւ ինձ, Հանգստացրո՜ւ... Ինչի՞ համար է այս երկմտանքը. Չէ՞ որ տանջվել եմ ես ազնվորե՜ն: Թող որ ամեն բան բաց պատկերված չէ, Սակայն ամե՜ն բան պատկերացված է: Ինչ-որ հնարքով կողպի՛ր մտքերըս. Հանգստացրո՛ւ ինձ, Հանգստացրո՜ւ... Անչափ կարոտ եմ շատ պա՛րզ խոսքերի` Տափակ-կրկընվա՜ծ, Շատ գործածվելուց ողո՜րկ-լպրծո՜ւն, Բայց նաև միա՛կ-չփոխարինվո՛ղ Շատ պա՜րզ խոսքերի: Թող որ այցելեն ինձ այդ խոսքերը: Եվ այնժամ գուցե ես ժպտամ նորից Եվ իմ ժպիտով ինձ հանգստացնեմ: Սակայն մինչ այդ ի՜նչ խոսքով կուզես Հանգստացրո՛ւ ինձ, Հանգստացրո՜ւ... Հանգստացրո՛ւ ինձ` Չգիտե՜մ ինչով: Գուցե` ոչնչով: Էլ չկա՜ հրաշք: Իսկ դու կարող ես հրաշք ստեղծել Թաքուն երազված կետկետուն քայլիդ հնչուն նազանքով` Իմ շրջակայքում, Փոշով խավապատ հայելու վրա` Քո փորագրիչ-նկարիչ մատի մի խզբզանքով, Որ նման լինի անհայտ մի լեզվի ն...

*** Երանի մի օր զգամ, որ ափսոսացել ես Ինձ այդքան հեշտ թողնելու համար, Որ երազներում ինձ հանդիպել ես Ու փորձել ես փոխել այդ օրը հիմար։ Ուզում եմ հավատալ, որ մի օր կհասկանաս, Թե ինչքան ուժեղ ես ցավացրել հոգիս։ Երանի մի օր քամին շշնջա, Որ խիղճդ տանջել է, Որ սիրտդ կանչել է,  Որ ձեռքդ սեղմել ես Չզանգելու համար։ Երանի մի օր անձրևը պատմի, Որ անչափ կարոտել ես։ Երանի մի օր ինձ թվա, Որ անհոգ կեցվածքիդ ետևում Դեռ թաքնված է սրտաբաց տղան, Ով ցավում է ու դեռ հիշում, Ով լուռ հետևում է Ու չի մոռանում։ Երանի մի օր, Երանի մի օր հայացքդ հուշի, Որ ինքդ քեզ մեղադրել ես Ինձ կորցնելու համար։ Երանի մի օր պատահական հանդիպելիս Աչքերով ասես, ինչ այդպես էլ բառերով չասացիր։ 15.02.2017