Between Reality And Dreams

Միակիս Շատ երկար փորձեցիր համոզել , որ սիրում ես , Ու ես կյանքումս առաջին անգամ վստահեցի , առաջին անգամ հավատացի։   Վախերս թողեցի , դեպի քեզ ձգվեցի։ Սիրեցի քեզ ամբողջ սրտով , ու դաջեցի հոգուս մեջ։ Բայց դու խլեցիր ինձանից հավատս , իսկ առանց հավատ ապրելը անչափ դժվար է։   Դու կտրեցիր թևերս … Կոտրեցիր ինձ   Հիմա մեկ չարանում եմ բոլորի ու աշխարհի վրա , մեկ էլ խիղճս տանջում է։ Մեղադրում եմ ինձ , իսկ հետո ` քեզ։ Նորից փակվել եմ իմ մեջ Ու հիմա չգիտեմ էլ ոնց եմ ապրելու , ոնց եմ նորից մեկին հավատալու։ 28.08.2017 01 ։ 30

     It is hard to realize that you simply left, cause a rose which you picked because of its stunning beauty, suddenly seemed to you withered. She just have no chance to live after that....no water and no care can save her...