Between Reality And Dreams

*** Երանի մի օր զգամ, որ ափսոսացել ես Ինձ այդքան հեշտ թողնելու համար, Որ երազներում ինձ հանդիպել ես Ու փորձել ես փոխել այդ օրը հիմար։ Ուզում եմ հավատալ, որ մի օր կհասկանաս, Թե ինչքան ուժեղ ես ցավացրել հոգիս։ Երանի մի օր քամին շշնջա, Որ խիղճդ տանջել է, Որ սիրտդ կանչել է,  Որ ձեռքդ սեղմել ես Չզանգելու համար։ Երանի մի օր անձրևը պատմի, Որ անչափ կարոտել ես։ Երանի մի օր ինձ թվա, Որ անհոգ կեցվածքիդ ետևում Դեռ թաքնված է սրտաբաց տղան, Ով ցավում է ու դեռ հիշում, Ով լուռ հետևում է Ու չի մոռանում։ Երանի մի օր, Երանի մի օր հայացքդ հուշի, Որ ինքդ քեզ մեղադրել ես Ինձ կորցնելու համար։ Երանի մի օր պատահական հանդիպելիս Աչքերով ասես, ինչ այդպես էլ բառերով չասացիր։ 15.02.2017 

Я больше не люблю тебя или люблю еще сильнее.  Да и как я могу наверняка знать теперь?  Я даже не знаю тебя. А ты меня.  Но то, что я скучаю по тебе, никак не противоречит этому.  В отличие от людей, которые твердят, что воспоминания со временем становятся тебе чужими, я все больше и больше вспоминаю разные мелочи...важные мелочи. Я все еще скучаю по тебе, даже когда мне хорошо.  Даже когда я расту и меняюсь, и принимаю этот мир.  Ты все еще существуешь в моем сердце.  Или там живет тот, кем ты был, тогда. Моим самым самым. Тот, для которого я была любимой...Однажды.

Միայն մի բառ եմ բղավում ներսումս. - Չխանգարե՛ս: Անձայն շշնջում եմ՝ կրկնելով. - Միայն թե չհայտնվե՛ս: Այնքան երկար եմ քեզ կանչել, այնքան սպասել ու աղոթել, չեմ հավատացել, երբ փաստերը բղավել են. ՛՛Նա քեզ չի սիրում՛՛:  Պայքարել եմ, շարունակելով թակել դռները, որոնք քեզ թաքցրել էին ինձանից:  Ատել եմ ակնթարթը, որը տարավ քեզ՝ չթողնելով ինձ համար անգամ մի երկտող:  Կոտրել եմ գլուխս, հորինել հազարավոր պատճառներ՝ բացատրելու այն, ինչ արեցիր և արդարացնելու համար քեզ իմ սրտում, քեզ՝ քո խղճի առաջ: Լացել եմ, երեսս սեղմելով բարձիս մեջ, ոռնացել, երբ մենակ եմ եղել... աղոթել եմ, աղոթել անվերջ... բարձրաձայն, անձայն, քնած ժամանակ... անգիտակցաբար: Բայց ի՞նչ օգուտ: Գեղեցիկ պատմությունները, գուցե, իսկապես միշտ այդպես հանկարծակի են ավարտվում, առանց բացատրությունների, առանց խոսքերի... Եվ ինչպես առաջ, այնպես էլ հիմա ես հավատում եմ: Հավատում եմ, բայց արդեն նրան, որ կկարողանամ քեզ բաց թողնել, կսովորեմ կրկին ապրել: Ես հավատում եմ, քանի որ եթե չես կարողանում հետ բերել կորցրածդ, կյանք...