Between Reality And Dreams

Հանգստացրո՜ւ... Օգնի՛ր, որ ցավըս... Չի՜ անցնի ցավըս: Գուցէ պետք էլ չէ, որ անցնի ցավը: Նա էլ է ծնունդ, Ինչ-որ երեխա Եվ... իր ապրելու իրավունքն ունի... Օգնի՛ր, որ ցավիս ետևո՛ւմ պահվեմ. Հանգստացրո՛ւ ինձ, Հանգստացրո՜ւ... Ինչի՞ համար է այս երկմտանքը. Չէ՞ որ տանջվել եմ ես ազնվորե՜ն: Թող որ ամեն բան բաց պատկերված չէ, Սակայն ամե՜ն բան պատկերացված է: Ինչ-որ հնարքով կողպի՛ր մտքերըս. Հանգստացրո՛ւ ինձ, Հանգստացրո՜ւ... Անչափ կարոտ եմ շատ պա՛րզ խոսքերի` Տափակ-կրկընվա՜ծ, Շատ գործածվելուց ողո՜րկ-լպրծո՜ւն, Բայց նաև միա՛կ-չփոխարինվո՛ղ Շատ պա՜րզ խոսքերի: Թող որ այցելեն ինձ այդ խոսքերը: Եվ այնժամ գուցե ես ժպտամ նորից Եվ իմ ժպիտով ինձ հանգստացնեմ: Սակայն մինչ այդ ի՜նչ խոսքով կուզես Հանգստացրո՛ւ ինձ, Հանգստացրո՜ւ... Հանգստացրո՛ւ ինձ` Չգիտե՜մ ինչով: Գուցե` ոչնչով: Էլ չկա՜ հրաշք: Իսկ դու կարող ես հրաշք ստեղծել Թաքուն երազված կետկետուն քայլիդ հնչուն նազանքով` Իմ շրջակայքում, Փոշով խավապատ հայելու վրա` Քո փորագրիչ-նկարիչ մատի մի խզբզանքով, Որ նման լինի անհայտ մի լեզվի ն...

В моих снах я прихожу к твоим дверям, Нежно провожу рукой по этому кусочку дерева, Который разделяет тебя от меня. Дверь, которая открывает свои просторы лишь По твоей воле.... открывает единицам. В моих снах мне тревожно.... Стараяь предолеть все противоречия внутри, Я собираю всю силу, чтобы постучать раз или два... Но я чувствую бессилие от которого не могу даже пальцем шевельнуть. В моих снах со временем все темнее.... Я не в состоянии делать что-либо Соскользаю в низ по дверцу, Чувствуя непреодалимую тяжесть на себя. В моих снах я так безнадежна.... Мне остается лишь сделать шаг к той дороге, По которой я дошла к тебе... И я встаю, чтобы покорно подчиниться страхам Преодалевшим мои желания. Но не успев еще сделать шаг, Я слышу, как дверь приоткрывается, Пуская мельком моим глазам Окунуться в твое царство... Туда, где таится волшебство моих грез, Туда, где живет с тобой моя сказка. В моих снах я разбита.... После стольких переживаний, По...